Mostrando entradas con la etiqueta Buenas prácticas políticas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Buenas prácticas políticas. Mostrar todas las entradas

31/5/17

A Coruña abre la gestión municipal a vecinos y oposición

"La legislatura municipal arrancó hace dos años en A Coruña con el cumplimiento de dos demandas de los partidos cuando no están en el gobierno: tener un asiento en la junta de gobierno y en la mesa de contratación para vigilar de primera mano todas las adjudicaciones. 

La medida de Marea Atlántica llegó a una ciudad sacudida desde finales de 2013 por los escándalos de corrupción, en la que la juez del caso Pokémon imputó al número dos del anterior gobierno del PP por recibir un supuesto soborno de una empresa durante la jornada de reflexión de las elecciones de 2011 que los llevaron al poder.

 Los populares, sin embargo, la califican de “paripé” porque, subrayan, “desde hace un mes las licencias de menos de 1,2 millones de euros no pasan por la junta”.




Las promesas de participación ciudadana y transparencia, que han permitido a cualquier vecino hablar en los plenos municipales o acudir a reuniones con alcalde y concejales para pedirles cuentas, son las que más fácilmente se han cumplido en lo que va de mandato, quizás porque no son cuestión de dinero

 El gobierno de Xulio Ferreiro ha conocido desde que llegó al Palacio de María Pita los rigores de estar en minoría y para sacar adelante los presupuestos de 2017, que son en parte participativos, ha tenido que sudar tinta china y vadear hasta una cuestión de confianza.

“La ciudad ha vivido un cambio histórico y la relación entre la ciudadanía y sus gobernantes municipales es otra, mucho más cercana”, defiende Ferreiro. “Hemos conseguido avances a pesar de encontrarnos con mucha menos colaboración por parte de PSOE y PP de la que sería deseable”.

El regidor destaca la aplicación de la Ley de Memoria Histórica en el callejero, la creación de la renta social municipal que reciben unas 50 familias, y la reducción de casi la totalidad de vertidos a la ría coruñesa, necesitada de saneamiento desde hace muchos años.

Para el PP, el principal partido de la oposición, la ciudad está sumida en una “parálisis total” y sus concejales aseguran recibir continuas quejas de vecinos y promotores por retrasos en las licencias urbanísticas. “Hemos pasado de ser la locomotora de Galicia a ser el furgón de cola”, afirma su portavoz, Rosa Gallego. “Ahora somos una ciudad con okupas: han permitido la okupación de la Comandancia de Obras y les han puesto hasta contenedores”.

Los datos oficiales certifican que la situación financiera del Consistorio ha mejorado. La deuda, que subió de 69 millones a 78,8 durante los cuatro años de mandato del PP, se ha reducido un 10% entre 2015 y 2016, pasando a ser de 71,2 millones. Según el gobierno local, su refinanciación ha permitido ahorrar en intereses dos millones de euros al año. Las auditorías que se prometieron a “todas las concesiones municipales”, sin embargo, se han quedado solo en algunas y hay puntos del programa que se han revelado imposibles.

En algunos casos, alegan desde el gobierno local, debido a las restricciones impuestas por el Ejecutivo de Mariano Rajoy, como la remunicipalización de las bibliotecas o ciertos refuerzos en la plantilla municipal; y en otros, porque su aplicación depende de la Xunta, como la apertura de colegios públicos por las tardes.

 “Mentira”, replica Gallego desde el PP. “Han contratado a 100 personas. Solo entre [los refuerzos para la] renta social y [el plan para erradicar] el chabolismo, 20 personas. Tienen facilidad para vender lo que no hacen”.

Actualmente el gobierno de Ferreiro busca encaje legal a la celebración de un referéndum vecinal para decidir qué hacer con los miles de metros cuadrados de suelo portuario que se liberarán de actividad en breve en pleno centro de la ciudad. La Autoridad Portuaria, con el apoyo del Gobierno gallego, quiere venderlos a inmobiliarias para pagar parte de la disparada factura de construcción de un puerto exterior en el vecino municipio de Arteixo.

 El Ayuntamiento aboga por destinarlos a uso público. La llave para celebrar la consulta ciudadana, admiten fuentes municipales, también la tiene el Ejecutivo del popular Alberto Núñez Feijóo y no parece que se lo vaya a poner fácil. “Xunta y Gobierno central han abandonado proyectos claves para la ciudad desde que nosotros gobernamos”, lamenta el regidor coruñés."                (El País, 26/05/17)

26/10/15

Preparando o camiño para os orzamentos participativos nos concellos

"(...) Nas eleccións municipais de maio moitas das candidaturas elevaron os orzamentos participativos a un lugar destacado dos seus programas, de xeito que esta lexislatura pode ser decisiva para a consolidación destas prácticas.

Porén, para chegar ao deseño partcipativo dos orzamentos, hai que percorrer primeiro un camiño, crear estruturas de debate e codecisión e, por exemplo, levar a cabo experiencias piloto nalgunha área. 

É o caso de Compostela, que este martes inicia o proxecto piloto de orzamentos participativos para o 2016, que se desenvolverá na área de Mocidade, un departamento que conta cun orzamento pequeno -100.000 euros- e que, pola natureza dos seus proxectos e destinatarios e destinatarios, pode ser propicio para probar estas novas fórmulas de deseño colectivo

María Rozas, concelleira de Facenda, adiantaba hai uns días en entrevista con Praza que "estableceremos un cronograma para 2016 para ter o que entendemos por uns verdadeiros orzamentos participativos, con asembleas de barrio que decidan determinada porcentaxe do capítulo de investimentos xa en 2017" e salientaba que "para ter orzamentos participativos hai que ter ferramentas de participación, e nos últimos anos desapareceron as poucas que había. Primeiro hai que implantalas e despois, traballar o tema orzamentario". 

O Centro Sociocultural do Ensanche acollerá a partir das 20 horas unha primeira xuntanza, aberta a todos os mozos e mozas entre 16 e 30 anos residentes na cidade (non só ás persoas censadas, senón tamén ao estudantado universitario de fóra), na que se escollerá entre todas as persoas participantes un Grupo Promotor encargado de supervisar o proceso do punto de vista non institucional. 

Constituído este grupo, que elaborará o seu propio regulamento e métodos de funcionamento, abrirase un proceso de inscrición a través dun formulario na web do Concello para que todas as persoas que desexen participar se anoten, tanto para votaren como para proporen actividades nas que investir os fondos orzamentados.

Este proxecto piloto servirá para artellar os mecanismos de participación precisos para elaborar, no vindeiro ano, orzamentos participativos por parte de toda a cidadanía de maneira global, como se recollía no programa electoral de Compostela Aberta. Todo o proceso participativo durará un mes. A finais de novembro celebrarase unha asemblea na que as persoas inscritas votarán as propostas realizadas neste tempo. 

O Grupo Promotor elaborará unha serie de criterios en base aos cales a cidadanía votará as propostas. Desde o Concello foi elaborada unha proposta baseada en catro criterios que poderán ser usados ou non polo Grupo Promotor, que disporá de liberdade absoluta neste senso.

 Entre os criterios propostos están por exemplo: que o contido das actividades promocione certos valores positivos para a mocidade, que estean dirixidas a certos colectivos (en función do sexo, exclusión social…), o territorio (para que se desenvolvan actividades fóra do Casco Histórico e do Ensanche e se aposte polos barrios e as parroquias) e que se teña en conta o tecido asociativo.

Na Coruña, tamén pensando nos orzamentos do 2017

Na Coruña, a Marea Atlántica propuxo a implantación dos orzamentos participativos pois "o diñeiro da administración é diñeiro que sae de todas e de todos, que sae do noso traballo, que sae dos nosos impostos, e sobre el tamén queremos decidir, decidir como debe ser xestionado e a que debe ser destinado", como destacaba no seu programa

 "Non abonda co trámite de exposición ao público do Orzamento" -dicía- "Faise necesaria que a participación municipal se asente na propia dinámica e proceso de conformación do Orzamento, escoitando as demandas cidadás, das asociacións, das entidades e colectivos. E non só para propoñer senón tamén para decidir e controlar". 

Para que a participación sexa eficaz é necesaria unha metodoloxía de traballo, unhas redes e uns espazos de debate. O pasado mes de setembro o departamento de Participación puxo en marcha A Porta Aberta, o programa que aglutina os seus procesos participativos, que comezan pola organización da cidade en distritos, órganos territoriais que posteriormente serán fundamentais na elaboración dos Orzamentos Participativos.

 Ata final de ano levaranse a cabo 27 encontros abertos nos que se reflexionará sobre como funcionarán estes órganos e sobre as súas competencias, que tamén serán decididas coa participación da cidadanía. Toda a información que se reúna será pública e compartida con toda a cidadanía nun foro cidadán aberto, que se realizará a final de ano. 

"Estamos todos aprendendo. A xente está farta duns métodos, dun manual de instrucións que xa non serve, e necesítase construír colectivamente un novo manual. Iso faise pouco a pouco", destacaba en entrevista con Praza a concelleira Claudia Delso, que engadía que "non estamos inventando nada novo, senón sobre todo posibilitando que as cousas que xa existen poidan emerxer e que esa nova cultura política a vaiamos practicando entre todas e todos.

 É un proceso de aprendizaxe colectiva, con moita pedagoxía e moita escoita activa". "Participar é algo máis que abrir, algo máis que facer unha asemblea e falar por falar. Implica unha reflexión crítica sobre o que significa participar, a súa importancia, a responsabilidade que implica. Se as decisións as tomamos colectivamente, van ser moito máis ricas", concluía.

Lugo, pioneira entre as deputacións

Ao longo de 2014 a Deputación de Lugo elaborou o primeiro orzamento participativo nunha deputación en todo o Estado. O proceso constou de varias fases, comezando pola convocatoria de xuntanzas abertas en todos os partidos xudiciais da provincia, celebrando na Fonsagrada a primeira delas, a finais do mes de xuño. 

Nas xuntanzas puideron participar todas as persoas maiores de 16 anos empadroadas nos concellos de cada partido xudicial. Ademais desta ferramenta de participación, a Deputación abriu outras dúas vías, a través dun portal web, e a través das redes sociais.

As achegas realizadas pola cidadanía foron analizadas por unha comisión técnica da Deputación, que realizou un informe sobre a súa viabilidade, deseñando os posibles plans de actuación, determinando a dispoñibilidade orzamentaria e estudando as posibles colaboracións con outras administracións.

A metodoloxía escollida pola Deputación de Lugo para estes encontros coa cidadanía comezaba cunha introdución, a cargo de representantes do ente provincial, na que se daba conta do contexto xeral do orzamento. A seguir, entregábanse unhas fichas de participación cidadá para que cada veciño opinase e elixise cales debían ser, ao seu xuízo, as prioridades do orzamento da Deputación no seu partido xudicial en base a 12 áreas de actuación: fomento do emprego; promoción de novas tecnoloxías; desenvolvemento de políticas sociais; igualdade; coidado do medioambiente; promoción de actividades económicas; infraestruturas; cultura; cooperación cos Concellos; promoción de políticas demográficas; fomento do deporte e impulso do turismo. 

Os veciños e veciñas debían elixir un máximo de tres áreas de actuación, puntuándoas do 1 ao 3. Finalmente, abríase un período de intervencións para que os cidadáns expuxesen os problemas do seu Concello ou para que fixesen propostas e achegas concretas. 

Só a Deputación de Guipúzcoa puxera previamente en marcha (no 2013) unha experiencia piloto cunha pequena parte do seu presuposto e nun determinado territorio. Porén, o obxectivo da Deputación de Lugo era que o orzamento no seu conxunto se elaborase de xeito participativo. Tamén as deputacións de Málaga e Barcelona impulsaran presupostos participativos en Concellos das súas provincias, pero non fixeron participativo o seu propio orzamento.

Experiencias noutras localidades

Nos últimos anos foron moitas as cidades e vilas que exploraron fórmulas, máis ou menos ambiciosas, para o deseño colectivo dos seus orzamentos. E semella que na presente lexislatura serán moitas máis as localidades que aposten por eles. Por exemplo, o Concello de Lugo comezou a dedicar o pasado ano unha partida de 500.000 euros ás propostas emanadas dende a cidadanía.

 As propostas foron recollidas a través do número 010, do Rexistro Municipal e da páxina web do Concello. E, posteriormente, cada concellería avaliaba de forma interna a viabilidade económica e técnica das iniciativas, para posteriormente presentalas en exposición pública e iniciar as votacións. En total, aprobáronse 59 proxectos concretos.

De igual xeito, dende o ano 2008 o Concello de Ourense recolle nas súas contas algunhas propostas de obras e actuacións urbanísticas propostas pola veciñanza. E, por suposto, cómpre facer referencia ás experiencias de Fene e Ferrol, que foron pioneiros en Galicia na década pasada. 

En 2008 Fene botou a andar o proxecto, que finalizou coa selección de obras por parte dos veciños das parroquias de Sillobre e San Valentín cun investimento total de 240 mil euros. Coincidindo no tempo, Ferrol puxo tamén en marcha mecanismos de participación, ao abeiro do seu Regulamento de Participación Cidadá, unha experiencia que non se repetiu na lexislatura 2011-2015.

Tamén en Pontevedra o Goberno municipal ten previsto impulsar nesta lexislatura os Orzamentos Participativos, como recolle o BNG no seu programa, no que chama á consolidación desta fórmula como "espazo de relación permanente do goberno municipal coa cidadanía e como modelo de xestión pública no que os veciños e veciñas participan de maneira directa e voluntaria, asegurando a transparencia no gasto dos recursos e o destino do diñeiro público aos máis necesitados".                (Marcos Pérez Pena , Praza Pública, 20/10/2015)

23/9/08

Los de Boimorto arrasan...

“En Boimorto no se inaugura nada. No se colocan primeras piedras, no se cortan cintas ni se descubren placas. "Inaugurar sale muy caro", dice el alcalde, José Ignacio Portos. "Hay que traer invitados, poner comida, y la verdad, preferimos gastar el dinero en cosas más necesarias". Boimorto estrena sin inaugurar y no sale en los periódicos. Sólo en el boletín mensual que reparte el ayuntamiento entre los vecinos para informarles de las nuevas ayudas sociales que pueden conseguir. (…)

Boimorto debe de ser el único ayuntamiento en el que las manos derecha e izquierda del alcalde son la trabajadora social y la psicóloga familiar del consistorio. En este caso, Esther y Teresa. "A mí me gusta la política social", dice Portos, "el urbanismo me preocupa menos".

"Podrá tener sus defectos, pero hace todo lo que puede por la gente", cuentan Teresa y Esther a espaldas del alcalde. "Si hay que llevar a un vecino al hospital [de Santiago], él siempre está dispuesto; las 24 horas", y todos los días del año visita a algún paisano "para saber de sus problemas". "En Boimorto, todo el mundo tiene el móvil del alcalde", los 2.460 vecinos, "mil de ellos mayores de 70 y más de 200 con alguna discapacidad". El sueño de Portos es "construir una residencia ocupacional para minusválidos, un hogar que los acoja toda la vida, hasta la tercera edad" y hasta que se mueran. "Eso es algo que en Galicia no existe".

Desde hace 5 años, con un presupuesto anual de millón y medio de euros y sin endeudarse, Boimorto ha tejido una red asistencial donde no había nada. Como no tienen galescola, han montado un "proyecto experimental de atención a la primera infancia" al que acuden también niños de otros municipios. Y pidieron a Sanidade la mitad del Centro de Salud, que estaba abandonada, para abrir un local "para los mayores". Un bus recoge a los jubilados por las 12 parroquias y los lleva al centro de Boimorto para que hagan sus compras y echen la mañana tomando café con bizcocho gratis, haciendo gimnasia de aparatos y ejercicios de memoria, o dejándose masajear por la fisioterapeuta. Los lunes, además, viene el podólogo. Los viejos de Boimorto tienen un callista a su disposición mientras el resto de los gallegos esperan que se haga realidad lo que prometió la Xunta, ante 50.000 mayores, en la última macrofiesta pensionista de O Carballiño.

Pero, además, hay 10 trabajadores para la ayuda a domicilio, y hoy son asistidas 73 familias. Y hay subvenciones a la natalidad, incentivos a empresas para el empleo de eternos parados, y una partida para comprar dentaduras postizas y audífonos. También hay subvenciones para suprimir barreras arquitectónicas en los domicilios, aunque lo que estos días busca el ayuntamiento es la forma de ayudar a dos hermanas, mayores, madres solteras y pobres hasta el infinito. Su casa "no va a aguantar un invierno más". "No llega con una rehabilitación: necesitan una casa nueva, porque en la que viven hay grietas por las que se puede entrar de canto", cuenta Teresa.

El ayuntamiento también ha repartido contenedores selectivos por las casas y recoge los envases puerta a puerta. Este servicio le vale para financiar otros. "Aquí, con las cuentas hacemos bolillos", presume el alcalde: "La botella de vidrio que va al contenedor verde nos cuesta cuatro pesetas. Pero por la que va al de reciclaje nos pagan a nosotros seis". Lo que sacan del cristal va todo para los viejos. Con la gimnasia, varios que no andaban han vuelto a pasear.” (El País, ed. Galicia, Galicia, 20/09/2008, p. 12)